Etiket Arşivi:italyan yeni gerçekçilik akımı

Germany Year Zero / Almanya, Sıfır Yılı (1948)

Germany Year Zero

Değişen dünya ve değişirken kendini kaybeden insanlık.İtalyan Yeni Gerçekçiliği’nin temel taşlarından olan ve Rosselini’nin üçlemesinin son filmi Almanya Sıfır Yılı, savaş sonrası dünyanın, binaları ile beraber insanlığının da nasıl yorulduğunu, yıprandığını ve bozulduğunu gösteriyor. İtalyan Yeni Gerçekçiliği, Adem’den beri yolda olan insanlığın teknoloji ile kendinden uzaklaşarak bozgunculuk çıkardığını ve bu çıkan bozgunculuk neticesinde yenildiğini anlatıyor bizlere.İlerleyen teknoloji beraberinde ilerleyen merhametsizliğin ...

Devamını okuyun »

Sinema Akımları: İtalyan Yeni Gerçekçiliği

italyan yeni gerçekçiliği

İtalya’nın 1940’lı yıllarına kadar Mussolini rejimi etkisini göstermişti. O zamana kadar faşist yönetim dokunduğu her yere biz iz bırakıyordu. Bunlardan biri ise dönemin İtalyan sinemasıydı. Başka faşist rejimlere nazaran Mussolini sinema sektöründe kalıcı hasarlar bırakmamıştı. O dönemde yedi yüzü aşkın film çekildi. Bazıları propaganda ve rejimi destekler nitelikte olsa da çoğu bağımsız olarak oluştu. Hatta rejimin o dönemlerde sinema için ...

Devamını okuyun »

Roma città aperta / Roma, Açık Şehir (1945)

Dönemin ana akım sinemasına karşı çıkarak yaşam deneyimiyle bağlantılı olmayı ön plana çıkaran Yeni Gerçekçi yönetmenler o zamana kadar sinema dilinin alışık olmadığı yöntemlere de başvurarak profesyonel olmayan oyuncular,özensiz bir teknik kullanımı ve faşist Mussolini etkisi altındaki İtalyan sinemasının çoğu filmin aksine eğlence yerine düşünceyi önemseyen,toplumsal sorunlara gerçekçi bir bakışı olan filmler yapmak için uğraştılar.Bunun için de en önemli adımı ...

Devamını okuyun »

Stromboli (1950)

Ekran Alıntısı

“Eski savaş silah tüccarlarını zenginleştirirken ve bu kazanç bazı ticari alışverişlerin geçici olarak kesintiye uğramasını kısmen önemsiz hale getirirken; yeni savaş gene silah tüccarlarını zenginleştirmekte, ama hava taşımacılığını, eğlence ve turizm sektörlerini, medyayı (reklam kaybı) ve genel olarak sistemin belkemiğini oluşturan tüm ikincil üretim sanayini ? inşaat piyasasından otomobile ? sekteye uğramaktadır (üstelik tüm dünyada).” Umberto EcoBURADA BİR ‘BAŞLIK’ VARDI ...

Devamını okuyun »

Riso Amaro / Acı Pirinç (1949)

Ekran Alıntısı

İtalya’nın 1940’lı yıllarına kadar Mussolini rejimi etkisini göstermişti. O zamana kadar faşist yönetim dokunduğu her yere biz iz bırakıyordu. Bunlardan biri ise dönemin İtalyan sinemasıydı. Başka faşist rejimlere nazaran Mussolini sinema sektöründe kalıcı hasarlar bırakmamıştı. O dönemde yedi yüzü aşkın film çekildi. Bazıları propaganda ve rejimi destekler nitelikte olsa da çoğu bağımsız olarak oluştu. Hatta rejimin o dönemlerde sinema için ...

Devamını okuyun »

Umberto D. (1952)

MV5BMTUxNDMzNDQwNl5BMl5BanBnXkFtZTgwMDY4ODMzMjE@._V1__SX1857_SY859_

İtalyan Sineması ve özellikle “Yeni Gerçekçilik” denilince  akla gelen  başat yönetmenlerden biri kuşkusuz Vittorio De Sica’dır. De Sica sinema kariyerine oyuncu olarak başlamış 1920-1940 yılları arasında o dönemin romantik komedi ve müzikallerinde kendini göstermiş ve büyük bir başarı kazanmıştı. Hatta ironik bir şekilde İtalyan Yeni Gerçekçiliği’nden önce faşist Mussolini döneminde hiçbir şekilde sanatsal yanı olmayan, tamamen halkın dikkatini baskın rejimden ...

Devamını okuyun »