Ana Sayfa Yönetmen Sineması

Yönetmen Sineması

Lucrecia Martel Sineması: Analar ve Kızları

Adrián Caetano, Pablo Trapero ve Lucrecia Martel isimlerini kapsayan Arjantin Yeni Dalgası (Nuevo Cine Argentino), düşük bütçeli, profesyonel olmayan aktörlerin yer aldığı ve Holywood karmaşıklığının aksine basit, temel sinematografi tekniklerinin kullanıldığı filmleri içerir. Yönetmenler, tema olarak, sınırlı alanlarda geçen, askeri diktatörlük (1976-1983) ve 90’ların neoliberalizm etkisine bağlı olarak yaşanan sosyal ve ahlaki çöküşün anlatıldığı minimal öykülere odaklanır […]

Pelin Esmer Sineması: Duran, Kuşa Bakan, Onu Hisseden Bir Kadın

‘’Kuş ölür, sen uçuşu hatırla.’’    FÜRUĞ FERRUHZADHayat  üç-beş temel hikâyeyle çevrelenmiş bir süreçtir diye düşünürüm hep. Bizlerin yaşadıkları ise bu hikâyelerin bir tür çeşitlemesidir. Hayat döngüsünün bu ana çerçevesindeki tüm sorulara kendi izdüşümlerimizle cevap veririz. Sokakta yürüyen bir adamda, intihar eden bir roman kahramanında, sahnede aşkı anlatan bir tiyatro oyuncusunda ya da ayrılık üzerine bestelenmiş […]

Maya Deren Sineması: Şiir-Sonrası Şiirsel Ekstaz

Maya Deren (Eleanora Derenkowskaia) sinemasının ögelerini oluşturan temalar; rüya, hayal ve bu hayalin dokunulabilir alanda yansıması, bu yansıyan görüntünün ahenkli üslubu, ritüel halinde vecdin tekrarlanışı olarak özetleyebiliriz. Deren’ın filmlerinde görülen hareketin ve durgunluğun hem ayrı ayrı hem de iç içe geçmiş bir şekilde imajlara işlenmesi ekstaz-vecd hâlini oluşturuyor; imajı şiir olmaktan öte şiirsel olana ve […]

Yeşim Ustaoğlu Sineması: Yollar, Anlar, İtirazlar

90’lı yılların Türkiye’sinde, kendi dilini ve tarzını oluşturan bağımsız sinemacılardan biridir Yeşim Ustaoğlu. Aynı kuşakta yer alan Ceylan, Demirkubuz ya da Zaim gibi yönetmenlerle birlikte Ustaoğlu, Türk sinemasında önemli değişimlere imza atar. İlk uzun metrajlı filmi İz (1994)’den, son filmi Tereddüt (2016)’e kadar birçok ödülle taçlandırılan filmografisi, içinde yaşadığımız toplumun bir alegorisi niteliğindedir. Yönetmen Türk sinemasının en üretken ve önemli kadın yönetmenlerinden biri olmasının yanı […]

Lynne Ramsay: Travma Sineması ve Yersiz Yurtsuz Özneler

Geçtiğimiz günlerde sona eren 38. İstanbul Film Festivali’nde Uluslararası Yarışma Jüri Başkanlığı’nı üstlenen Lynne Ramsay, yirmi yılı aşkın bir zaman dilimini kapsayan yönetmenlik kariyerine dört uzun metraj sığdırırken aşırı üretken bir profil çizmese de filmlerinin yetkinliği sayesinde son dönemin en önemli sinemacılarından biri olmayı başardı. Her ne kadar Kadın Yönetmenler dosyamızın ilk bölümünü kendisine ayırıyor […]

Ningen no jôken (1959-1961): Kobayashi’nin Kefareti/İsa’sı; Kaji

II. Dünya Savaşı’nın sona ermesinin ardından maddi ve manevi olarak teslim olan Japon toplumu, geçmişini ve şimdiyi unutmak üzere yeniden inşası süreci içerisine girdi. Bu dönemde yani savaş sonrası dönemde çekilmiş filmlerde, Japonya tarihî seyrinde özelde ferdin/bireyin, genelde toplumun çerçevesini/kendiliğini oluşturan ve derinleştiren başat unsurların savaşla beraber başta sinemada ve diğer sanatlarda bireycilik ve eşitlikçilik […]